จากนโยบายขยายโอกาสทางการศึกษาสู่ภูมิภาค สู่การก่อกำเนิดศูนย์กลางการเรียนรู้ในดินแดนเหนือสุดของประเทศ
นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา ภายใต้การนำของ รองศาสตราจารย์รังสรรค์ แสงสุข อธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหงในขณะนั้น มหาวิทยาลัยได้ริเริ่มพันธกิจสำคัญในการขับเคลื่อนนโยบาย “การขยายโอกาสทางการศึกษาจากส่วนกลางสู่ภูมิภาค” ผ่านโครงการจัดตั้งสาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ เพื่อทำลายกำแพงแห่งความเหลื่อมล้ำและกระจายองค์ความรู้สู่พสกนิกรในทุกพื้นที่ของประเทศไทย
“การขยายโอกาสทางการศึกษาจากส่วนกลางสู่ภูมิภาค”
คือพันธกิจสำคัญที่วางรากฐานให้มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เข้าถึงผู้เรียนในทุกพื้นที่ของประเทศ
จุดเริ่มต้นและการสนับสนุนจากภาคส่วนท้องถิ่น เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2547 เมื่อ ดร.นรินทร์ พานิจกิจ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย พร้อมด้วยคณะกรรมการจัดวางผังแม่บทศูนย์ราชการจังหวัดเชียงราย ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของการสร้างฐานรากทางปัญญา จึงได้มีมติจากการประชุม ครั้งที่ 2/2547 เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2547 เห็นชอบในการพิจารณาจัดสรรพื้นที่เพื่อรองรับการจัดตั้งมหาวิทยาลัยถึง 3 แห่ง ซึ่งสะท้อนถึงวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลในการวางรากฐานการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่ครอบคลุมหลากหลายมิติ ดังนี้
จังหวัดเชียงรายเห็นชอบให้พิจารณาจัดสรรพื้นที่เพื่อรองรับการจัดตั้งมหาวิทยาลัย
สภามหาวิทยาลัยมีมติอนุมัติให้จัดตั้งสาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดเชียงราย
พื้นที่หลัก (ศูนย์กลางการเรียนการสอน) ตั้งอยู่บริเวณศูนย์ราชการจังหวัดเชียงราย (บ้านฝั่งหมิ่น) ตำบลริมกก บนเนื้อที่ประมาณ 57 ไร่ ด้วยทำเลที่ตั้งที่ใกล้กับท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงรายและ การคมนาคมที่สะดวก พื้นที่แห่งนี้จึงถูกกำหนดให้เป็นศูนย์กลางการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรี โท และเอก
พื้นที่ขยายผล (วิศวกรรมศาสตร์และเกษตรกรรม) ตั้งอยู่ ณ ตำบลบ้านดู่ บนเนื้อที่กว่า 300–700 ไร่ โดยมุ่งเน้นการพัฒนาเป็นศูนย์การศึกษาเฉพาะทางด้านวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร เพื่อตอบรับกับศักยภาพทางเศรษฐกิจในพื้นที่
พื้นที่ยุทธศาสตร์ระหว่างประเทศ บริเวณสามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสน ซึ่งถูกวางบทบาทให้เป็นสถาบันการศึกษานานาชาติ เพื่อรองรับนักศึกษาในกลุ่มประเทศอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (GMS) อันประกอบด้วย ไทย จีน ลาว และเมียนมา
เมื่อสภามหาวิทยาลัยมีมติในการประชุมครั้งที่ 4/2547 วาระที่ 4.15 เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2547 อนุมัติให้จัดตั้ง “มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดเชียงราย” และเริ่มเปิดดำเนินการเรียนการสอนทันทีในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2547
ในช่วงเปลี่ยนผ่านสำคัญก่อนการก่อสร้างอาคารสถานที่ถาวร มหาวิทยาลัยได้รับความร่วมมือในการใช้ โรงเรียนเทศบาล 6 อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย เป็นสถานศึกษาชั่วคราวสำหรับบ่มเพาะนักศึกษารุ่นแรก ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างบัณฑิตที่เปี่ยมด้วยคุณภาพจากดินแดนเหนือสุดของประเทศ